KRZYSZTOF KIEŚLOWSKI – BIOGRAFIA

Rok Kieślowskiego

KRZYSZTOF KIEŚLOWSKI – BIOGRAFIA

Krzysztof Kieślowski (1941-1996)

Na szczęście dla wszystkich nie zrezygnował, kiedy dwukrotnie nie dostał się na łódzką Filmówkę – i za trzecim razem zdobył upragniony indeks.

Debiutował dokumentem „Zdjęcie” i w pierwszych latach znany był przede wszystkim jako dokumentalista, choć od początku równolegle realizował też filmy fabularne na potrzeby telewizji („Przejście podziemne”, „Personel”, „Spokój”). W latach 70. nakręcił kilka głośnych dokumentów, krytycznie przyglądających się PRL-owskiej rzeczywistości: „Z punktu widzenia nocnego portiera”, „Robotnicy ‘71” (wspólnie z Tomaszem Zygadło, Wojciechem Wiszniewskim, Pawłem Kędzierskim i Tadeuszem Walendowskim) czy „Życiorys”. Po nakręconym w 1980 „Dworcu” Kieślowski rezygnuje z kina dokumentalnego – ze względów artystycznych, ale i z powodu uwarunkowań cenzuralnych.

W tym okresie powstały fabuły, które stały się sztandarowymi przedstawicielami nurtu nazwanego „kinem moralnego niepokoju”: „Spokój” (1976, zatrzymany przez cenzurę na 4 lata), „Amator” (1979) i „Przypadek” (1981, zatrzymany aż do 1987). Ten ostatni film skupia w sobie wszystko to, co definiuje twórczość Kieślowskiego: głęboko humanistyczną postawę wobec swoich bohaterów, dokumentalny styl i elementy metafizyczne.

W 1984 r., od filmu „Bez końca”, zaczęła się współpraca Kieślowskiego z adwokatem-scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem i kompozytorem Zbigniewem Preisnerem, której efektem były wszystkie następne fabuły reżysera. Wielkie wrażenie, również poza Polską, wywarł telewizyjny cykl „Dekalog”, a zwłaszcza pełnometrażowe wersje dwóch jego części: „Krótki film o zabijaniu” i „Krótki film o miłości”.

Kolejne filmy Kieślowski kręci już we Francji. Najpierw przyjęte entuzjastycznie i typowane do Złotej Palmy w Cannes „Podwójne życie Weroniki” z doskonałą rolą Irene Jacob, potem zaś imponującą trylogię „Trzy kolory”, w której Kieślowski i Piesiewicz sprawdzali, w jakiej kondycji znajdują się pod koniec XX w. ideały rewolucji francuskiej: wolność, równość i braterstwo.

Zmarł w wieku zaledwie 55 lat, chwilę po wielkim światowym sukcesie cyklu „Trzy kolory”.

Redakcja

Redakcja